6 / 2 / 1379 شنبه درس شمارهء ( 207 ) كتاب النكاح / سال دوم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس قبل و اين جلسه : در جلسه گذشته ، اشكال مرحوم حاج شيخ به صاحب جواهر « ره » در استفاده حرمت ابدى از طريق تنزيل معتدّه رجعيه به زوجه ، و نقد استاد « مدّ ظلّه » بر ايشان ، با بيان اختلاف مرحوم شيخ و آخوند در دوران امر بين تخصيص و تخصص در صورت شك در مراد ، و سه حديث در حكم تزويج ذات بعل نقل شد . در اين جلسه ، با بررسى مفصل سند و دلالت روايت زراره ، روايت ديگر زراره و حديث فقه الرضوى و مرفوعه احمد بن محمد را بررسى مىكنيم . * * * الف ) بررسى روايت زراره : 1 ) تحقيقى در باره سند : يكى از روايات مورد بحث ( تزويج به ذات بعل ) صحيحه‌اى است كه زراره از حضرت باقر عليه السلام نقل نموده است . اين روايت با هشت طريق به دست ما رسيده ، كه شش طريق را كافى و دو طريق را تهذيب و استبصار آورده‌اند . همه طرق ، به زراره منتهى شده ، ولى ناقلين از زراره ، سه نفرند ؛ 1 موسى بن بكر ، كه پنج طريق به او مىرسد . 2 عبد لكريم بن عمرو خثعمى ، كه از دو طريق از وى نقل شده است . 3 عبد الله بن بكير ، كه فقط يك طريق به او منتهى گشته است . * نقل اسناد : 1 على بن الحسن بن فضال عن على بن الحكم عن موسى بن بكر عن زراره . 2 محمد بن يحيى عن احمد بن محمد عن على بن الحكم عن موسى بن بكر .